အစမ္းသပ္ခံ

ကိုယ္မေျပာလည္း သူ႔အတြက္တက္လမ္းရွိရင္
ဘယ္သူေသေသ ငေတမာပီးေရာ
ႏႈတ္ထြက္ကယ္ စည္းမေစာင့္
ေျပာဘို႔ရာ ၀န္မေလးသူ။

ကိုယ့္အမွားကို သူမ်ားသိရင္
အထင္ေသးမွာ စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔
အနားမရွိသူ အမွားျဖစ္ေအာင္
ပါးစပ္က ေျပာလိုက္ရမွ
ေနသာထိုင္သာ ရွိေနသလား။

ဘယ္အရာမဆို လုပ္သင့္မလုပ္သင့္
ဦးေႏွာက္မွာ မစဥ္းစားႏိုင္
ကိုယ့္အေရး ေရွ႕တန္းတင္
အတၱရယ္ ၾကီးလြန္းေန။

သို႔ေပမဲ့လည္း.....
ခဏတာ ေတြ႔သူကို
ရႊန္းရႊန္းေ၀ ႏႈတ္ထြက္စကား
ေတြ႔လိုက္ရင္ သေဘာေကာင္း
မေနာေကာင္းေယာင္ မွ်တသူ
အေရျခံဳ ဖံုးလႊမ္းထား
အေပၚယံ ေ၀ဆာေနသူ။

လူဘ၀ ခဏတာ
အခ်ိန္တိုတြင္း ဒီဇတ္ရႈတ္ကို
ၾကံဳေတြ႔ေနရ ပတ္၀န္းက်င္မွာ
သဘာ၀ ေလာကၾကီးက
ခံႏိုင္ရည္ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ
အခ်ိန္ေပး စမ္းသပ္ေနလား။

အညာအလြမ္း

ေလရူးသုန္ ညေနခင္းမွာ

မိုးေမွာင္ခါ ေလတိုက္လိုက္ေတာ့

ဖုန္လံုးေတြ တလိပ္လိပ္ေျပးလာ

တို႔အညာ သေကၤတ။

ေရာ္ရြက္၀ါ တမာပင္မွ

ရြက္ေၾကြခါ ေျမမွာချပန္ေတာ့

ေႏြဦးသရုပ္ ပီျပင္လွတဲ့

တို႔အညာ ရႈခင္း။

ကူခၽြဲတဲ့ ဥၾသပ်ိဳ

အေဆြးေပၚ အလြမး္ဆင့္လုိ႔

တို႔အညာ ျပန္ခ်င္တယ္လွေအာင္

လြမး္ျပတယ္ေလး။

ရည္မွန္း

ၾကည္လင္၀င္းပ

လမင္းငယ္ကို

မင္းၾကည့္ေနလား

အေတြးမွတ္နဲ႔

ငါလညး္ ၾကည့္မိေနေတာ့တယ္…….

ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး

မွတ္တုတ္ၾကယ္ငယ္

ေျမာက္မ်ားစြာမွ

ဘယ္ၾကယ္ကိုမ်ား

မင္းၾကည့္ေနလဲ

အေတြးမွတ္နဲ႔

ငါလည္း ၾကည့္မိေနေတာ့တယ္……..

မိုးသားတိမ္လိပ္

မဲေမွာင္က်တဲ့

ဒီတစ္ညေတာ့

လြမး္ေမာကင္းစြာ

ႏွစ္ခ်ိဳက္အိပ္ေမာ

နားစက္ပါရေစ……

အတိတ္ေျခရာ

ကုကၠိဳ စိန္ပန္း ေအးျမအုပ္ဆိုင္း
ေျပးလႊားေပ်ာ္ပါး ေဆာ့ကစားျပီး
ပညာႏို႔ရည္ ေသာက္ခဲ့ရတဲ့
တို႔ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး။

ဂစ္တာတီးျပီး သီခ်င္းဆိုရာ
ကန္ေရေဖြးေဖြး ေအးေအးေလးမွာ
ထိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ ေလွခါးထစ္ေလး။

ေန႔လည္ေန႔ခင္း သူငယ္ခ်င္းအေပါင္း
ေရွ႕ေရးတိုင္ပင္ ႏွီးေႏွာဖလွယ္
ေထြလာေလးပါး စပ္စုေနရာ
ဆံုခဲ့ၾကတဲ့ လဘက္ရည္ဆိုင္ေလး။

အညာတစ္ေခါက္ အလည္ေရာက္ေတာ့
တို႔သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းဆံုရာ
ေျခရာေလးေတြ သြားေကာက္မိခဲ့။

ေအာ္........... အခုေတာ့လည္း
မေတြ႔တာၾကာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတို႔
သားသမီးအတြက္ အလုုပ္ရႈတ္ေနလား
စီးပြားေရေရာ အဆင္ေျပရဲ႕လား
ဘယ္မွာေရာက္လို႔ ဘယ္လိုေနလဲ
ေမွ်ာ္မွန္းတမ္းတ ဆႏၵျပဳမိ
အားလံုး အဆင္ေျပ
ေအးခ်မ္းၾကပါေစ.............။

ထာ၀ရ ေမတၱာ

တစ္ေနရာကို သြားေတာ့မယ္ဆို
သတိထားေနာ္ လမ္းမမွားေစနဲ႔
စိတ္မခ်လို႔ မွာေနလိုက္တာ။

တစ္ခုခုကို စားေတာ့မယ္ဆို
က်န္းမာေရးအတြက္ ပူပင္ေပးတာ
ဒါေလးကေတာ့ တည့္ပါ့မလား။

ညအိပ္ရာ၀င္ ေႏြးေထြးေစဘို႔
ေစာင္လပ္ေနလား ေအးေနလား
တစ္ေရးႏိုးလို႔ ထစမ္းေပးတာ။

သားသမီးအသက္ ဘယ္ေလာက္ၾကီးၾကီး
ပိစိေကြးေလး ထင္ေနခဲ့တာ
မေျပာင္းလဲတဲ့ ေမတၱာေတြနဲ႔
အစဥ္ထာ၀ရ ေႏြးေထြးေနတဲ့
မိဘ ေမတၱာ။

တို႔ႏွစ္ေယာက္

တို႔ႏွစ္ေယာက္
ပူပင္စရာ ေသာကေတြကို
မွ်ေ၀ခံစား ၾကရေအာင္။

တို႔ႏွစ္ေယာက္
ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ၾကည္ႏူးမႈေတြကို
မွ်ေ၀ခံစား ၾကရေအာင္။

ဘ၀ခရီးလမ္း
လက္တြဲ မျဖဳတ္စတမ္း
ေလာကဓံကို အံတုလို႔
ရဲရဲၾကီး ရင္ဆိုင္လိုက္ၾကပါစို႔
တို႔ႏွစ္ေယာက္။

ဆံုၾကပါစို႔

ွအိပ္မက္တစ္ခု မင္းေပးခဲ့တာ
အခုထိ မႏိုးႏိုင္ေသးဘူး
ေမ့ပစ္ဖို႔ဆိုတာ
မလြယ္ကူဘူး ခ်စ္သူ။

အခ်စ္ဆိုတာ ေ၀းမွပိုသိခဲ့တယ္
အသက္ရွင္ေနတာ လြမ္းဖို႔ဆိုရင္
ဒီေန႔ရက္တို႔ ေက်ာ္လြန္ေအာင္
ဆံုေတြ႔ၾကပါစို႔ ခ်စ္သူ။

တပို႔တြဲ လျပည့္ေန႔

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ …. ဒီေန႔ဟာ ျမန္မာျပကၡဒိန္လရဲ႕ (၁၁)လေျမာက္ျဖစ္တဲ႔ တပို႔တြဲ လျပည့္ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ တပို႔တြဲလကို ထမနဲ ႏွင့္ တြဲဖက္ျပီ သတိရေစတဲ့ လ ျဖစ္ပါတယ္။ တပို႔တြဲ လျပည့္ေန႔ဟာ ေဆာင္းရာသီမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ လက္၀ါးေတာ္ျဖန္႔ မီးလံႈတဲ႔ေန႔ ျဖစ္တယ္လို႔ ပါခ်ဴး အေမၾကီး ေျပာျပခဲ့ ဘူးပါတယ္။ ပါခ်ဴးတို႔ ငယ္ငယ္က ဒီလျပည့္ ေရာက္ျပီဆိုရင္ အေမၾကီးနဲ႔ ဒါနျပဳခဲ့ ၾကတာေလး ေတြကို သတိရ မိပါတယ္။ ဘုတလင္ျမိဳ႕ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္မွာ ရွိတဲ့ ေတာေက်ာင္းတစ္ခု ျဖစ္တဲ႔ ကြမး္သီးစိတ္ (ေတာရေက်ာင္း) ကိုသြားရပါတယ္။ ေတာရေက်ာင္းက သိမ္ေက်ာင္းေတာ္နဲ႔ ဘုရားဟာ ပါခ်ဴးတို႔ အဖြား (အေမၾကီး၏ အစ္မ) တည္ခဲ့ေသာ ဘုရား ျဖစ္ပါတယ္။ တပို႔တြဲ လျပည့္ေန႔ မတိုင္ခင္ အဖိတ္ေန႔ ညေနမွာ အဲဒီ သိမ္ဘုရားကို သြားျပီး မီးပူေဇာ္ဖို႔ သနပ္ခါး၊ နံ႔သာျဖဴ၊ ကရက္မက္ စတဲ့ အေမႊးနံ႔သာ ေတြနဲ႔ မီးဖိုပံုစံေလး လုပ္ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ မနက္ ဆြမ္းေတာ္ ကပ္ဖို႔ ႏွင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးကို လွဴဖို႔ အတြက္ ထမနဲလည္း ပါတာေပါ့။ မနက္ အာရုဏ္တက္မွာ ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာေတာ္ဘုရားက ေစာေစာထျပီး ထမနဲကပ္ မီးပူေဇာ္ လုပ္ေပးပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ အလွဴတစ္ခုကေတာ့ ပန္႔သကူ ျပစ္တာပါ။ မနက္ေစာေစာ ထျပီး ငွက္ေပ်ာဖက္နဲ႔ ထုတ္ထားတဲ့ ထမနဲထုတ္ ဒါမွမဟုတ္လည္း ပိုက္ဆံတို႔ အ၀တ္အစား အသံုးအေဆာင္တို႔ကို လမ္းဆံု လမ္းေလးခြမွာ ထားခဲ့တာပါ။ အေမၾကီးကေတာ့ ပိုက္ဆံ ျပစ္ပါတယ္။ ပန္႔သကူအလွဴပါ ဆိုတဲ့ စာကေလးပါ တြဲျပီး ျပစ္တာပါ။ ေတြ႔တဲ့သူလည္း စိတ္ခ်မး္သာစြာနဲ႔ စိတ္ခ် လက္ခ် သံုးႏိုင္ေအာင္ပါ။ ပါခ်ဴးတုိ႔ မနက္မိုးလင္းရင္ ပန္႔သကူထုတ္ေတြ လိုက္ရွာရတာ အေမာပဲ။ ပါခ်ဴးငယ္ငယ္က အေမၾကီး ျပစ္ထားတဲ့ ပံ့သကူထုတ္ မရလို႔ အေမၾကီးကေန မုန္႔ဖိုး ေပးဘူးေသးတယ္။ တပိုတြဲ လျပည့္ေန႔မွာ မြန္ျမတ္တဲ့ အလွဴဒါနေတြ ေပါမ်ားပါေပါ့လား ………………