အေႏွာင့္ယွက္

ေရာင္နီလာတဲ့ နံနက္ခ်ိန္တိုင္း
ဇီးကြက္ ဇီးကြက္ ေအာ္ျမည္သံက
အိပ္တန္းတက္မယ္ ႏႈတ္ဆက္သံ။

စာကေလးေတြ က်လိက်လိ
ႏိုးထေနျပီ ရက္သစ္တစ္ခုရဲ႕
မဂၤလာပါ ႏႈတ္ဆက္သံ။

ေရႊက်ည္းေလးေရ တအာအာနဲ႔
ဧည့္သည္လာေပါ့ လာပါေပါ့လို႔
ၾကိဳဆိုေနတဲ့ အသံေလး။

ေခြးေလးေဘာ္ဘီ တအီအီနဲ႔
သခင္အိပ္ယာ ထခ်ိန္ေရာက္ျပီ
သတိေပးတဲ့ ႏႈတ္ခြန္းဆက္။

ေန႔ခင္းေန႔လည္ ထမင္းစားခ်ိန္
ေယာက္ဖေခြးေခၚ အသံေလးက
ထမင္းျမိန္လား စားေကာင္းလား
ေမးေနသလို အသံေလး။

ညခင္းေမွာင္ရီ ပ်ိဳးေနခ်ိန္မွာ
က်ိက်ိ က်ိက်ိ ႏႈတ္ဆက္ေနတဲ့
ၾကက္တူေရြးတို႔ အိပ္တန္းျပန္။

တစ္ေန႔လည္လံုး မအားရေအာင္
စိတ္ေရာလူေရာ လံုးပန္းေနလည္း
ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူး မပင္ပန္းခဲ့။

မီးကိုပိတ္လို႔ ေစာင္ေခါင္းမူးျခံဳ
စိတ္ကိုေလွ်ာ့လို႔ အနားယူစဥ္
ဂ်စ္ဂ်စ္ ဂ်စ္ဂ်စ္ အသံေတြက
ဟိုမွသည္မွ ထြက္ေပၚလာရာ
အိပ္လို႔မရ ထြက္ရွာမွပဲ
ေတြ႔ပါျပီေလ ဒင္းကေလးကို
ဟိုမွာ......... ဒီ ၾကြက္စုတ္။

ၾကိဳဆိုပါတယ္ 2009

ႏွစ္သစ္ၾကီး 2009 ေရ ေပ်ာ္ရႊင္လႈိက္လွဲစြာ ၾကိဳဆိုပါတယ္ရွင္။ အငယ္ေလး 2008 မွာ ရွိခဲ့တဲ့ ၀မး္နဲ ေၾကကြဲမႈ၊ စိတ္ပင္ပန္း လူပင္ပန္းမႈ၊ အားငယ္ ေသးသိမ္မႈေတြ အားလံုးကို ထားခဲ့ျပီး အစ္ကိုသစ္ၾကီး 2009 မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ တက္ၾကႊမႈေတြကို ယံုၾကည္မႈ အျပည့္နဲ႔ သယ္ေဆာင္ျပီး ရည္မွန္းခ်က္ ဘ၀ခရီးလမ္းကို ေလွ်ာက္ၾကရေအာင္.............

စိတ္ကူးယဥ္တယ္

ေမာင္ငယ္ တစ္ေယာက္က စိတ္ကူးယဥ္တယ္ ဆိုတာေလးကို ေရးေပးဖို႔ tag ထားတယ္။ ပါခ်ဴး ေရးေပးရမွာေပါ့။ စိတ္ကူးယဥ္တယ္ဆိုတာ တကယ္ မဟုတ္ဘူးေလ ကိုယ့္စိတ္ထဲ မွာပဲ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဟာကုိ ပံုေဖၚျပီး ရွိေနတာ။ ပိုက္ဆံ မကုန္ဘူးဆိုတာ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အၾကာၾကီး စိတ္ကူးေတြ ယဥ္ေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းတဲ့ ဘက္မွာ မ်ားသြားမယ္။ ကေလးေတြအတြက္ စိတ္ကူးယဥ္မႈဟာ အႏၱရယ္ အမ်ားဆံုး ဆိုတာကို ပါခ်ဴး စာအုပ္ တစ္အုပ္ထဲမွာ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီစိတ္ကူးယဥ္မႈ ေတြကေနပဲ ဘ၀အတြက္ အားတစ္ခု ျဖစ္သြားေစတဲ့ အျဖစ္ ေတြလည္း ရွိခဲ့ၾကတယ္ ဆိုတာကို သူငယ္ခ်င္းတို႔ တစ္ေတြလည္း သိၾကမွာပါ။ ပါခ်ဴးတို႔ ငယ္ငယ္က ေဖေဖ အလုပ္ တစ္ခု ခိုင္းျပီဆိုရင္ အရင္ဆံုး ကိုယ့္ စိတ္ကူးထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ပံုစံေတြကို ေဖေဖ့ကို ေျပာျပ ၾကရတယ္။ ဥပမာ- ပါခ်ဴးတို႔ အိမ္မွာ ဖုန္းၾကီးဆြမ္းကပ္နဲ႔ လူေတြကို ဖိတ္ေၾကြးမယ္ ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီပြဲအတြက္ ျဖစ္ႏို္င္ေျခ အားလံုးကို တစ္ခုခ်င္း တစ္ပိုင္းစီကို အစီအစဥ္တက် ေျပာျပရတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ လက္ေတြ႔ မလုပ္ခင္မွာ ပြဲအတြက္ အစီအစဥ္တက် စိတ္ကူးယဥ္တာလို႔ ပါခ်ဴးျမင္တယ္။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့ စိတ္ကူးယဥ္မႈလို႔ ပါခ်ဴးျမင္တယ္။ ဒီလို စိတ္ကူးယဥ္မႈက ရွိေနၾကရမယ္ေလ။

ပါခ်ဴး ပင္ပန္းတယ္လို႔ ခံစားမိတဲ့ အလုပ္ေတြကေတာ့ အ၀တ္ေလွ်ာ္၊ မီးပူတိုက္၊ ထမင္းခ်က္၊ မီးအပူနဲ႔ လုပ္ရမယ္ ဆိုတာေတြကို ပါခ်ဴး အပင္ပန္းဆံုးလို႔ ထင္တယ္။ ပါခ်ဴး ကိုယ္တိုင္က မီးအပူကို ေၾကာက္တာလည္း ပါတယ္။ အိမ္သန္႔ရွင္းေရး ကိုေတာ့ ပါခ်ဴး ၀ါသနာလည္း ပါတယ္ လုပ္လည္း လုပ္တယ္။ မီးပူတိုက္ရမယ္။ ထမင္းခ်က္ရမယ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ပါခ်ဴး အတြက္ အေၾကာက္ဆံုး အခ်ိန္ေတြပဲ။ မလုပ္ခ်င္ဆံုး အလုပ္ေတြပဲ။ ပါခ်ဴး စိတ္ကူး ယဥ္မိမယ္ ဆိုရင္ေတာ့………………

ထမင္းကို ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလး ခ်က္ေပးတတ္ျပီး ပါခ်ဴးၾကိဳက္္တဲ့ မံုညင္းရြက္ေက်ာ္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး အႏွစ္ကေလးနဲ႔ ခ်က္ထားတဲ့ အသားဟင္း၊ ငပိေထာင္းေလးနဲ႔ ေမေမ့ လက္ရာကို မီတဲ့ ခ်ဥ္ေရဟင္းေလး တစ္ခြက္ေလာက္ ခ်က္တတ္တဲ့ robot တစ္ရုပ္ ေလာက္ရွိရင္ ေကာင္းမယ္။ မီးပူကိုလည္း ေကာ့ေနေအာင္ တိုက္တတ္ စရာ မလုိပါဘူး ေခါက္ရိုးေဟာင္း ေပ်ာက္ျပီး အဆင္ေျပရံု ျပန္ေခါက္တတ္တဲ့ robot ဆိုရင္ ရျပီ။ ညပိုင္းမွာ ပါခ်ဴး အိပ္ေပ်ာ္ေနခ်ိန္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ လုိက္ပိတ္တတ္တဲ့ robot တစ္ေကာင္ေလာက္ ရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ပိုျပီး အဆင္ ေျပတာေပါ့ကြယ္။

ဒါေပမဲ့ မျဖစ္ႏိုင္တာကို စိတ္ထဲမွာ ရွိေနတာကလည္း တစ္ခါတစ္ေလမွာ စိတ္အပန္းေျဖတဲ့ ပံုစံ ဆိုရင္ ေကာင္းပါတယ္။ အျမဲတမ္း စိတ္ကူး ယဥ္ေနလို႔ကေတာ့ ယဥ္ယဥ္ကေလးနဲ႔ ဆိုပီး တစ္ေနရာကို အပို႔ခံ ေနၾကရဦးမယ္ေနာ္။ သိတယ္မို႔လား။

ေဆာင္းတစ္ည

ေအးခ်မ္းတဲ့ ေဆာင္းတစ္ည
ေကြးေနဖို႔ေတာ့ မစဥ္းစားနဲ႔
ႏွစ္သစ္ကို ၾကိဳဆိုဖို႔
မီးပံုပြဲ ႏႊဲလိုက္ရေအာင္။

ႏွစ္သစ္ရဲ႕ အလင္းေရာင္ကို
ေပ်ာ္ရြင္စြာ ဒို႔အတူတူ
လက္တြဲေတြ မျဖဳတ္စတမ္း
လွမ္းလို႔သာ ၾကိဳၾကစို႔။

ေတာင္းဆုေတြ ရင္မွာေခၽြ
သတၱ၀ါအေပါင္း ျငိမ္းခ်မ္းဖို႔
ေ၀ျဖာတဲ့ ေမတၱာမိုး
ႏွစ္သစ္မွာ သြန္းျဖိဳးရေအာင္။

ႏွစ္သစ္ကို သြားၾကစို႔

ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြ သယ္လာခဲ့ကြယ္

၀မ္းသာစရာလည္း ဆြဲခဲ့ပါဦး

ပီတိေတြ တစ္ေပြ႔တစ္ပိုက္နဲ႔

ၾကည္ႏူးမႈ ထိပ္မွာတင္ျပီး

ေအာင္ျမင္မႈ ခရီးလမ္းကို

အားအျပည့္နဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းရေအာင္။

အလြမ္း

အခုတစ္ေလာ ဆူးပန္းရြက္ကေလးကို ျမင္လိုက္တာနဲ႔ ေမေမ့ကို အရမ္းသတိရ ေနမိတယ္။ ဆူးပန္းရြက္ ဆိုတာ ဆလတ္ပင္ အရြယ္ပဲရွိျပီး အရြက္ ရွည္ရွည္ေလးေတြနဲ႔ ႏူးညံ့တယ္။ ပါခ်ဴးတို႔ ငယ္ငယ္ ၅-၆ႏွစ္ အရြယ္ေလာက္က ဘုတလင္မွာ ဆူးပန္းရြက္ မရွိဘူး။ မံုရြာကေန ဘုရားပန္း လာေရာင္းတဲ့ ေစ်းသည္ေတြကို မွာျပီး ခ်က္ေၾကြးခဲ့တာကို အခုခ်ိန္ထိ သတိရေနတံုးပဲ။ ဆူးပန္းရြက္က ေဆာင္းခါမွာပဲ ေပၚတဲ့ ဟင္းရြက္ တစ္မ်ိဳးပါ။ ငါးရံ႕ကေလးကို အညာထြက္ ေတာခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ မန္က်ည္းသီး အစိမ္းေလးနဲ႔ နံနံပင္ေလးခတ္ျပီး ဆူးပန္းရြက္ ခ်ဥ္ေရ ခ်က္ေပး ခဲ့တယ္။ ပဲပြျပဳတ္ ကေလးကို ၾကက္သြန္စိမ္းေလး ဆီဆားေလးနဲ႔နယ္၊ ငရုပ္သီးေထာင္းေလး နဲ႔ဆို ေခါင္းမေဖၚႏိုင္ေအာင္ ေလႊးေပေရာပဲ။ အခုေတာ့ ဆူးပန္းရြက္က ေနရာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ စိုက္ေန ၾကျပီဆိုေတာ့ ေပါေနပါျပီ။ မေန႔ကမွ သိလိုက္ရတဲ့ ဆူးပန္းရြက္ကို ေနာက္ထပ္လုပ္စားလို႔ ရတဲ့ နည္းကေတာ့ ေရေႏြးေလး ေဖ်ာျပီး ဆီခ်က္၊ ေျမပဲေထာင္းေလးနဲ႔ သုတ္စားတာတဲ့။ ပါခ်ဴးလည္း တစ္ခါေလာက္ေတာ့ လုပ္စား ၾကည့္ျဖစ္လုိက္ဦးမယ္။ ေမေမလည္း ဒီအခ်ိန္မွာ ဆူးပန္းရြက္ ခ်ဥ္ေရဟင္းမ်ား ခ်က္စားေနျပီလားလို႔ သတိရမိတယ္။ အညာအစား အစာထဲမွာ ေမေမၾကိဳက္တာဆိုလို႔ ဒီဆူးပန္းးရြက္ပဲ ရွိတာေလ။ ေနာက္ဆက္တြဲ တသိရလိုက္ မိတာက ေမေမေရာ ေဖေဖေရာ က်န္းမာေရး ေကာင္းရဲ႕လားလို႔။ စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာ ရွိေနႏိုင္ၾကပါေစ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ......................

အညာေဆာင္း

ႏွင္းေငြ႔ေတြ ပက္ဖ်န္းတဲ့
ေအးခ်မ္းတဲ့ ေဆာင္းတစ္ည
အေႏြးဓါတ္ လံုျခံဳဖို႔
ေလမ၀င္ ဟာေပါက္မရွိေအာင္
ပက္လက္ကေလး အသာလွန္
ဂြမ္းေဆာင္နဲ႔ လူကိုလံုးထား။

ပူလာတဲ့ ေက်ာျပင္ေၾကာင့္
ေကြးတင္ကာ တစ္ေစာင္းေလး
လြတ္သြားတဲ့ ခါးပိုင္းက
တိုးလာတဲ့ အေအးဓါတ္ရယ္
အိပ္ခ်င္စိတ္ ပ်က္သြား

ဟင္.........
ေအးစမ္းဟဲ့ ဒီအညာေဆာင္း။

ေဆာင္းည

ကတ္မိုးနဲ႔ ထရံကာ
ေရနံေၾကးနံ႔ အသင္းသင္းနဲ႔
တစ္ေန႔တာ အနားယူဖို႔
ၾကမ္းခင္းမွာ ေၾကာခင္းမိတယ္….။

ကတ္ထရံ အေပါက္ၾကားက
ႏွင္းေငြ႔ေတြ သယ္လာတဲ့
တိုး၀င္တဲ့ ေလေျပေၾကာင့္
ဂြမ္းေဆာင္ကို ဆြဲလို႔ျခံဳ
မ်က္ေစ့ကိုမွိတ္ နားစြင့္မိတယ္….။

ေခါင္းရင္းဘက္ ေညာင္ပင္က
ေလတိုးသံ တရွဲရွဲေၾကာင့္
အေမ့အိမ္ ျပန္ေရာက္ေနသလား
စိတ္ထဲမွာ ထင္လိုက္ရံုနဲ႔
ေႏြးေထြးမႈ သိုင္းျခံဳ
ရင္ထဲမွာ လံုျခံဳပီး
ၾကည္ႏူးစြာ အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့
ေအာ္………….
ရွည္လွတဲ့ ေဆာင္းညမ်ား….။

P.S ပါခ်ဴးတို႔ ဘုတလင္ အိမ္နားမွာ ေညာင္ပင္ၾကီး ၂ပင္ရွိတယ္။