ကိုယ့္ ေစတနာကို
တစ္ပါးသူ
တန္ဖိုး ထားသည္ျဖစ္ေစ၊
မထားသည္ျဖစ္ေစ
ကိုယ့္ေစတနာ
ကိုယ္တန္ဖိုး ထားဖို႔ဘဲ လိုတယ္။

(ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ)

ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားဖို႔ အခ်ိန္မရွိဘူး
တရားနာဖို႔ အခ်ိန္မရွိဘူး
ေသဖို႔ေရာ အခ်ိန္မွ ရွိၾကေသးရဲ႕လား။

လူပီသတဲ့ လူဘ၀နဲ႔
ငါဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ ေနသြားမလဲဆိုတာ
ျပန္ေတြးၾကည့္ ေနရမယ္။

(ရွင္ဥာဏိႆရ)

သူမ်ား ထိခိုက္သြားေအာင္
ေျပာႏိုင္၊ ဆိုႏိုင္၊ လုပ္ႏိုင္မွ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေတာ္တဲ့သူ
စြမ္းတဲ့လူ၊ ထက္တဲ့သူလို႔
ခံစားရသလား။
သူမ်ား ကိုယ့္ကို ေၾကာက္ေနမွ
ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ စြမ္းအားၾကီးတဲ့သူလို႔
ခံစားရသလား။
သူမ်ား ဂုဏ္သိကၡာက်သြားမွ
ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာ တက္မွာလား။

(ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက)

ဒီေန႔

၀မ္းသာေပ်ာ္ျမဴး ၾကည္ႏူးေနလဲ

မွတ္မိေနတယ္ ဒီ ရက္ကေလး။

၀မ္းနဲပက္လက္ ရင္မွာမခ်ိလဲ

မွတ္မိေနတယ္ ဒီ ရက္ကေလး။

ရုန္းကန္လႈပ္ရွား မနားရလဲ

မွတ္မိေနတယ္ ဒီ ရက္ကေလး။

ေတေလစိတ္နဲ႔ လြင့္ေမ်ာေနလဲ

မွတ္မိေနတယ္ ဒီ ရက္ကေလး။

ဦးေႏွာက္ဗလာ ျဖစ္ေနပါမူ

အရာအားလံုး ေမ့သြားေသာ္လဲ

မွတ္မိေနတဲ့ ႏွလံုးသားက

ေဖ်ာက္ဖ်က္မရတဲ့ ဒီ ရက္ကေလး။

မဟာဆုေတာင္းျပည့္ ႏွီးဘုရားၾကီး

ပီးခဲ့တဲ့ ပိတ္ရက္က ေမျမိဳ႕ အနီးစခမ္းနားမွာရွိတဲ့ ႏွီးဘုရားၾကီးကို မၾကီးသြားပီး ဖူးခဲ့ရတယ္။ အခ်ိဳးအစား က်နပီး လြန္စြာ ၾကည္ညိုဖြယ္ ေကာင္းေသာ ဘုရားတစ္ဆူ အျဖစ္ ဖူးခဲ့ရပါတယ္။ ႏွီးဘုရားၾကီး ရက္လုပ္ေနစဥ္ ကလည္း တစ္ခါ ဖူးဘူး ပါတယ္။ အခု တစ္ခါဟာ ဒုတိယ အၾကိမ္ ဖူးဘူးတာပါ။

ႏွီးဘုရား ရက္လုပ္ ပူေဇာ္သူကေတာ့ ဗိသုကာဆရာၾကီး လံုးအြန္ဆိုင္ (တာခ်ီလိတ္ျမိဳ႕၊ ေ၀ွေလလန္ရြာ)က ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွီးဘုရားၾကီးကို ေမျမိဳ႕ အနီးစခန္း၊ ေဖာင္းေတာရြာ၊ ဆင္ေခါင္းၾကီးေက်ာင္း၀င္း၊ ေညာင္ပင္ၾကီး ေအာက္မွာ ယာယီ စံေက်ာင္းေတာ္ ေဆာက္ပီး ရက္လုပ္ပူေဇာ္ခဲ့ပါတယ္။

စတင္ပီး ရက္လုပ္တဲ့ေန႔--------------- ၁၃၆၆ခု၊ နတ္ေတာ္လျပည့္
စတင္သည့္အခ်ိန္.-------------------- နံနက္ (၈)နာရီ
ျပီးစီးသည့္ေန႔------------------------ ၁၃၆၆ခု၊ ျပာသိုလဆန္း (၁၄)ရက္ (ၾကာခ်ိန္ တစ္လတိတိ)
၀ါး၊ ႏွီး အလံုးေပါင္း-------------------- ၈၄၀၀၀

ထူးျခားခ်က္
စတင္ရက္လုပ္ခ်ိန္ နံနက္(၈)နာရီ အခ်ိန္တြင္ ထူးျခားစြာ ေျမငလ်င္ၾကီး ျပင္းထန္စြာလႈပ္ျခင္း။
ေညာင္ပင္ၾကီး အေရွ႕ဘက္ ကိုင္းမွလည္း အံ့ဖြယ္ အခါမဲ့ အသီး (၈၄)လံုး သီးျခင္း တို႔ဘဲျဖစ္ပါတယ္။

ႏွီးဘုရား ရက္လုပ္စဥ္အခ်ိန္မွာ မၾကီး ေရာက္သြားခဲ့တံုးက ေညာင္သီးေတြကို မၾကီးလည္း ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။

ႏွီးဘုရားၾကီး၏ ဘြဲ႔ေတာ္မွာ "မဟာဆုေတာင္းျပည့္ ႏွီးဘုရားၾကီး" ျဖစ္ပါတယ္။
အခုေတာ့ ႏွီးဘုရားၾကီးကို ပတၱျမားေတာင္ မွာ ကိန္း၀ပ္စံပယ္ေနတာကို ဖူးခဲ့ရပါတယ္။



ဒီေညာင္ပင္ၾကီး ေအာက္မွာ ႏွီးဘုရားၾကီး ရက္လုပ္


ႏွီးဘုရားၾကီးအား ဖူးေမွ်ာ္ရန္ ပတၱျမားေတာင္ေပၚ တက္လမ္း


မဟာဆုေတာင္းျပည့္ ႏွီးဘုရားၾကီး

ပတၱျမားေတာင္ေပၚ မွ ျမင္ရေသာ ေက်ာက္ေတာင္ကေလး

ပတၱျမားေတာင္ေပၚ မွ ျမင္ရေသာ အနီးစခန္း ေလယဥ္ေျပးလမ္း

ဘ၀

ေတြ႔ၾကံဳဘ၀ ရင္ဆိုင္ဘို႔ရာ
အာမာန္အျပည့္ ထြန္းလင္းေပးတဲ့
ေဖေဖ့မ်က္ႏွာ ေနမင္းပမာ။
သနားညွာတာ ခြင့္လႊတ္သည္းခံ
ျငင္သာႏူးညံ့ ေအးျမအျပံဳးနဲ႔
ေမေမ့မ်က္နွာ လမင္းပမာ။
ဘ၀တစ္ခု ရပ္တည္ဘို႔ရာ
မနားရေအာင္ လႈပ္ရွားရုန္းကန္
ပင္ပန္းၾကီးစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းေန၍
မိုးသားတိမ္ညိဳ ဖံုးအုပ္သလို
ေနမင္း လမင္း အလင္းေရာင္လည္း
အေမွာင္တိက် မျမင္ရတဲ့
ရက္လတို႔လည္း ၾကာေနဘီ။

မေမးလိုက္ပါနဲ႔

ဘယ္သြားေနလဲ
မေမးလိုက္ပါနဲ႔
နင္မသိေအာင္
ငါ ဘယ္ကို သြားခဲ့ဘူးလဲ။
ဘာလုပ္ေနလဲ
မေမးလိုက္ပါနဲ႔
နင္မသိေအာင္
ငါ ဘာကို လုပ္ခဲ့ဘူးလဲ။
ဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲ
မေမးလိုက္ပါနဲ႔
နင္မသိေအာင္
ငါလုပ္ခဲ့တာ
နင့္ထက္ပိုလို႔
ခ်စ္တာတတ္တာေလး
တစ္ခုထဲပါ။

လြမ္းမိပါတယ္

ဟင္းခ်က္ညံ့တဲ့ သမီး မေလး
ထမင္းစားတိုင္း တမ္းတမိတာ
ၾကက္သားဟင္းနဲ႔ မလဲႏိုင္တဲ့
အေမခ်က္တဲ့ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္း
စားရရင္ျဖင့္ ထမင္းျမိန္မွာဘဲလို႔
တမ္းတမ္းတတ ရွိေနလွ်က္က
ေမွ်ာ္မွန္းလုိ႔ အရသာ
ေသာက္လိုက္တဲ့ ေရတစ္ခြက္နဲ႔
ဗိုက္ျပည့္လို႔ ေတာ္လိုက္ရတဲ့
ထမင္းအနပ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကို
ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ အၾကိမ္ၾကိမ္တိုင္း
သမီး လြမ္းမိပါတယ္ အေမရယ္။